مادر بزرگ
مترو/ ايستگاه صادقيه 9:۱5 صبح / خارجي :
گل پسر : پدرشو در مي آرم سر من كلاه گذاشته ....
پيرمرد : كي پسرم !؟
گل پسر : برادر پسر عمه پسر عموم ... خيلي بي معرفت
پسر دانشجو : چرا اين پيرمرد اذيت مي كنيد . خوب بگو پسر عمه خودت ديگه .....
گل پسر : شما چقدر زرنگيد !!!
تصوير پسر دانشجو كه برمي گردد به سمت پنجره
واگن مترو / 5 دقيقه بعد / داخلي :
صداي چند ناله خفيف بگوش مي رسد
تصوير يك پسر بچه كه داره از شدت درد پاهاش اونها رو مي ماله و يك پيرمرد(1) كه كفشاش پاره است
گل پسر : نامرد 1 ميليون تومان از من گرفت هيچي به هيچي ...
همان پيرمرد : آخه پسرم شما كه مي خواي 1 ميليون به يكي پول بدي چرا رسيدي ، چكی ، سفته اي نگرفته اي ؟
گل پسر : گرفتم ...
يك برگ كاغذ A4 كه به انگليسي نوشته شده را نشان مي داد
تصوير برگه زوم رويA4
پيرمرد : خوب اين چي هست ؟!
گل پسر : اين رسيد خريدم ديگه . اصلا شما كه نمي فهمي
يك ترمز شديد يا چيزي شبيه آن – همگي به سمت جلو پرت شده ولي كسي صدمه نمي بيند .
استاد دانشگاه : وقتي همه چيزمون چيني باشه بهتر از اين نمي شه ، مگه فرانسه چه شه ؟!
ايستگاه تقاطع آزادي / 9:30 صبح / خارجي
گل پسر : حالا دادسرا كجاست ؟
دوست گل پسر : جلوتره بايد با ماشين بريم .
خيابان انقلاب / 9:45 صبح / خارجي
عده زيادي جلوي در ايستادن و مشغول صحبتند
ليدر : آخ خاك بر سرتون به خاطر چندرغاز پاي مارو به دادگاه و اينجورجاها باز مي كنين
زير مجموعه 1 : مرد حسابي پول گرفتي حالا حرف زيادي هم مي زني
زيرمجموعه 2 : حداقل كالاهامون رو مي دادي .
ليدر : وقتي دولت اعلام مي كنه كالا قاچاق من چي كار كنم .
ساختمان دادسرا / نگهباني / داخلي
نگهبان 1 : موبايل ، فندك ! ، چاقو !! ، اسلحه !!!! ، همه رو تحويل بديد .
گل پسر : آخ قربونت برم من اسلحه ام كجا بود ؟!
نگهبان 1 : از شما نتوركرها هر چي بگي بر مياد .
نگهبان 2 : وقتي هوا(2) به مردم مي فروشيد ، اسلحه جابه جا كردن كه ديگه براتون كاري نداره
گل پسر : ما كه هوا نمي فروشيم
نگهبان 2 : سكه كه مي فروشيد اونم سكه اي كه ارزشش خيلي پايين تر
اتاق باز پرسي / داخلي
گل پسر : جناب بازپرس من از بالا سريم شكايت دارم
بازپرس مهربان : پسرم ، خودت هم پورسانت گرفتي
گل پسر : آره ، 7 – 8 هزار دلاري گرفتم .
بازپرس مهربان : چي !؟ خودت پورسانت گرفتي اونوقت از بالا سريت شكايت داري !؟
گل پسر : آره آخه بالاسريم گفت بعد از 1 سال فلش مي زني ولي هنوز نزدم
تصوير يك پسر ديگر جلوي در اتاق بازپرس كه با تعجب به اون گل پسره نكاه مي كنه
پسر ديگر : آقاي قاضي اين همون كلاه برداري كه همه ما ازش شكايت داريم
بازپرس مهربان : اِ ، سرباز .... اينو دستگير كنيد .
تصوير گل پسر كه به دستاش دستبند خورده و به سمت يك ماشين ون مي برنش .
سرباز : بيكار بودي اومدي اينجا ؟
گل پسر : از كجا مي دونستم زيرمجموعه هام رو اينجا مي بينم .
زندان ... / 1 بعد از ظهر / خارجي
يك نگهبان مهربان با اسلحه جلوي در زندان قدم مي زنه
زندان ... / 4 بعد از ظهر / داخلي
گل پسر: ببينم جرم شما چيه ؟
( تصاوير افراد مختلف كه اعلام جرم مي كنند ) سرقت – سرقت – كلاهبرداري – جعل سند – مزاحمت ...
گل پسر : خوب رفقا مي خوام يك كار خوب بهتون معرفي كنم توش خيلي پول داره ...
همه توجه ها جلب مي شه و به گل پسر نگاه مي كنن .
گل پسر: اين تجارت رو كه مي خوام براتون بگم ، بيش از 50 ساله كه تو دنيا داره انجام مي شه و كمپاني كه مي خوام براتون توضيح بدم تو خارجِ ...
كمپاني ما يك مادر بزرگ داشته كه ....
پاورقی:
1- اين همان پيرمردي است كه آقاي حداد هم آن را ديده بود
2- منظور همان زميني است كه رو هوا فروخته شده
پسر خوب : راستي چرا تو اين فيلمنامه دختر نبود ؟
بخاطر اينكه دادسرا و زندان جاي خوبي نيست كه خانمها بيان .
منبع: The Best Of Leaders
) دوستاني در اين مدت به وبلاگ ما سر ميزدند و از ما ميخواستند كه براي بعضي از اين افراد كه چند وقتيه نونشون توي وست اجر شده و از طريق دكتر جلوي كثافت كاري انها گرفته شده و از اينجا رونده و از اونجا مونده شدن يه جوابي بدهيم , و سوال ميكردند كه ايا گفته هاي ايشان درست است يا نه؟ و مدام در بخش نظرات از ما درخواست ميكردند كه جواب ايشان را بدهيم خوب البته به نظر بنده ايشان در حدي نبودند كه لازم باشه كسي به ايشان جوابي بدهد و حكايت كوچولوي 40 سانتي قصه ي ما مانند شخصي بود كه وقتي سنگ ها تموم شد نخواست كم بياره و شروع به فحش دادن كردش. خودش فكر ميكرد كه شخص كمي نيست و در خيال خود به اين داشته افتخار ميكرد در حالي كه قضيه كاملا برعكس بود وايشان هم مانند خيلي ها هيچي نبود و فقط بودنش موجب ضرر ميشد و از خيلي وقت پيش ميبايست جلوي او گرفته ميشد .خوب بازم جاي شكرش باقيه چون از قديم گفتن: "جلوي ضرر رو هر وقت بگيري منفعته" خوب داستان از اين قراره كه اين دوست ما از عيد تا حالا نه ديگه به مجموعش سر ميزد و نه وبلاگشو اپديت ميكرد و نه هيچ كار ديگه اي كارش شده بود بخور و بخواب و مفت خوري . (خوب اين اولين دليل بيرون انداختنش از شركت شد ) ديگه فكر كنم تا تهشو خونديد؟ همينجور روز ها ميگذشت و تمام ميشد و ماه ها گذشت تا به اواخر تابستان رسيد .البته من اين قصه را ديگه نميخوام براتون توضيح بدم و خودتون ميتونيد اون را در لينك زير كه قبلا آپ كرده بودم بخونيد :
